این پرتره ریاست‌جمهوری در قالب مستند موسیقی (راکومنتری)، نشان می‌دهد که چگونه جیمی کارتر با استفاده از موسیقی ضد فرهنگ، از جمله آثار برادران آلمن، باب دیلن، ویلی نلسون و جیمی بافت، جانی تازه به آمریکای پس از رسوایی واترگیت بخشید.

این فیلم بر اساس پرونده‌هایی که به تازگی از حالت طبقه‌بندی خارج شده‌اند، به بررسی نظارت و آزار و اذیت مارتین لوتر کینگ جونیور توسط دولت ایالات متحده می‌پردازد.

روایتی از فصل‌های پایانی زندگی دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور، که رهبری آشفته و مردد را به تصویر می‌کشد که با هجمه‌ای از انتقادات از سوی هر دو طیف سیاسی مواجه شده بود.

مستند مدلین اندرسون بینندگان را به خط مقدم جنبش حقوق مدنی در جریان اعتصاب کارکنان بیمارستان چارلستون در سال ۱۹۶۹ می‌برد؛ زمانی که ۴۰۰ زن سیاه‌پوست با دستمزد پایین برای درخواست به رسمیت شناخته شدن اتحادیه و افزایش حقوق دست به اعتصاب زدند و خود را در تقابل با گارد ملی و دولت ایالتی دیدند. اندرسون شخصاً در این اعتصاب در کنار چهره‌های برجسته‌ای چون کورتا اسکات کینگ، رالف آبرناتی و اندرو یانگ، که همگی وابسته به کنفرانس رهبری مسیحی جنوبیِ مارتین لوتر کینگ بودند، شرکت کرد. فیلم اندرسون شجاعت و تاب‌آوری اعتصاب‌کنندگان و حمایتی را که از سوی جامعه سیاه‌پوستان محلی دریافت کردند نشان می‌دهد. این اثر یک سند تصویری ضروری از این لحظه مهم در تاریخ حقوق مدنی و حقوق زنان است. این فیلم همچنین به عنوان اولین مستند تلویزیونی درباره حقوق مدنی که توسط یک زن رنگین‌پوست کارگردانی شده، شناخته می‌شود و جایگاه خود را در تاریخ سینمای آمریکا تثبیت کرده است.

«گزارش یکپارچگی ۱»، اولین اثر پیشگامانه مدلین اندرسون، اولین مستند شناخته شده توسط یک کارگردان زن آفریقایی-آمریکایی است. اندرسون با سرسختی، همدلی و مهارت، سندی حیاتی از تلاش‌های مربوط به رفع تبعیض نژادی در سراسر کشور در سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۰ گردآوری کرده است. این فیلم شامل تصاویری از اسطوره‌های مستندسازی، آلبرت میزلز و ریچارد لیکاک و فیلم‌بردار پیشگام سیاه‌پوست، رابرت پوئلو، آوازخوانی مایا آنجلو و روایتگری لوفتن میچل نمایشنامه‌نویس است. اندرسون به سرعت از تحصن‌ها در مونتگومری آلاباما به سخنرانی مارتین لوتر کینگ جونیور در واشینگتن دی.سی و سپس به اعتراض علیه مرگ بدون پیگرد یک مرد سیاه‌پوست غیرمسلح در بازداشت پلیس بروکلین می‌رود؛ او گستره و ابعاد باورنکردنی جنبش حقوق مدنی را به تصویر می‌کشد و با این تصاویر متنوع، همان‌طور که بعدها گفت، «مانند هنرمندی با پالت رنگ‌های مختلف» کار می‌کند.